Yazarlar

ŞÜKÜR KAVUŞTURANA

Sabri Arıkan

ŞÜKÜR KAVUŞTURANA';


        Değerli okurlarım, uzun bir aradan sonra sizlerle buluşmanın mutluluğunu yaşıyorum. Bundan sonra imkânlar el verdikçe Yığılca'nın sesi gazetesinde köşe yazılarımı yazacağım. Yazımın sonunda da sizlere kendi yazdığım şiirlerimi paylaşacağım.
    Sevgili okurlarım önce sizlere beni tanımayanlar için kısaca kendimi tanıtmak isterim.
    Ben Sabri Arıkan 1965 Düzce'nin Yığılca ilçesi doğumluyum, evli ve iki çocuk babasıyım. 1982 Yılında Karadeniz Ereğli'de simit satmakla başlayan gurbet yolculuğum, 1985 Yılında askere gitmem ve 1987 Yılında İstanbul maceram ile
    devam etti. Halen İstanbul'da ikamet etmekteyim. İstanbul'daki çalışma
    hayatımda 13 Yıl Eczacıbaşı Vitra, 13 Yıl Kale grubu Kalekim'de görev yaptım.
    Bunların yanında yerel radyolarda program ve ilçemin yerel gazetesinde köşe yazarlığı, televizyon dizilerinde ve sinema filmlerinde 50'den fazla projede yer aldım.
    Çocukluk yıllarımdan başlayan şiir yolculuğu günümüze kadar geldi ve bundan sonra da Rabbimin izni ile devam edecek. İlk kitabım olan “Git Artık Benden” isimli kitabımı 2010 yılında çıkarttım. İkinci kitabım ise “Üşüyorum Anne” oldu. Yazmış olduğum şiirler genellikle memleketime olan özlemimden kaynaklanan, memleket şiirleri, güncel olaylar, arkadaş ve dost sohbet ortamlarında dinlediğim yaşanmış hikâyeler ve yaşadığım olaylar ilham kaynağım oldu. Yaklaşık bu güne kadar 500'ü aşkın şiirim bulunmaktadır. Üşüyorum Anne isimli kitabımda yer verdiğim belli başlı şiirler;
    Cumhurbaşkanımızın şahsına yazmış olduğum, memleketime yazdığım, deprem konulu, 15 Temmuz adına, şehitlerimize ve diğer türlerde şiirlerim de vardır.
    Hedefim ömrüm yeterse 3.kitabımı da çıkartıp göçüp gideceğim bu dünyada
    kalıcı eserler bırakmaktır.
    Sevgili okurlarım bu haftaki yazımı kendimi tanıtmak için yazdım bundan sonra da günlük olaylar ve ilçemiz hakkında siyasete bulaşmadan köşe yazılarında buluşmak dileğiyle Allaha emanet olun.
    Bu haftaki şiirim kitabıma ismini verdiğim şiiridir umarım beğenirsiniz.

    ÜŞÜYORUM ANNE

    Üşüyorum Anne
    Ayakuçlarından başımın üstüne kadar
    Ağustosta ayaz yemiş gibiyim
    Yüreğim buruk, bıraktım kendimi artık
    Bir daha dönüşü olmayan yollara gidiyorum Anne

    Üşüyorum Anne
    Ya bir vedaya bu hazırlık
    Ya söndürme yüreğimin yangınlarını
    Ya da sessiz haykırışlarımın dile gelişi
    Bir daha dönüşü olmayan yollara gidiyorum Anne

    Üşüyorum Anne
    Kimseye derdimi anlatamadan
    Kimse beni anlamadan
    Kırgınlıklarımı da yanıma alarak
    Bir daha dönüşü olmayan yollara gidiyorum Anne

    Üşüyorum Anne
    Bir veda busesi gönder yanaklarıma
    O kadar muhtacım ki duana ve sana
    Bir ses ver ne olur haykırışlarıma
    Bir daha dönüşü olmayan yollara gidiyorum Anne

    Üşüyorum Anne
    Ne mutlu bir gün gördüm
    Nede kahkahalar atabildim hayatım boyunca
    Ben bir defa değil her gün öldüm
    Bir daha dönüşü olmayan yollara gidiyorum Anne

    Üşüyorum Anne
    Ne olur sımsıkı sar beni
    Merhametli kucağına alıver beni
    O sımsıcak sevginle ısıt beni
    Bir daha dönüşü olmayan yollara gidiyorum Anne

    Üşüyorum Anne
    Bak yine sabah oluyor
    Oğlun yine uykusuz oğlun yine yorgun
    Umutsuzca bakıyor gökyüzündeki yıldızlara
    Hafif hafif meltem vuruyor gözünden düşen yaşlara
    Bir daha dönüşü olmayan yollara gidiyorum Anne

    Üşüyorum Anne
    Dört duvarlar ardına sıkışmış gibiyim
    Ben bu hayattan ertelenmiş gibiyim
    Bu dünya denen viranede altın kafeste kuş gibiyim
    Bir daha dönüşü olmayan yollara gidiyorum Anne

    Üşüyorum Anne
    Ayaklarımda kalmadı derman
    Elden bir şey gelmez böyle yazılmış ferman
    Bana lazım olan üç ihlas bir Fatiha'n
    Bir daha dönüşü olmayan yollara gidiyorum Anne

    3791 kez okundu.

    Henüz yorum yapılmamış. İlk yorum yapan siz olun!

    Yorum yazın
    İsim (Gerekli)
    Yorumunuz (Gerekli)

    Sayfada yer alan yorumlar kişiye ait görüşlerdir. Yapılan yorumlardan sitemiz hiçbir şekilde sorumlu değildir.

     

    Yazarın diğer yazıları